شب یلدای پارسال بود که من این پست رو نوشتم ، یازدهمین پست وبلاگک بود ، به نظرم فلسفه شکل گیری شب یلدا هم در نوع خودش جالبه و دلم خواست اینجا هم آورده باشمش تا اگه پارسال نخونده بودین این پست رو امسال بخونید و با فلسفه شکل گیری شب یلدای پارسیان آشنا بشید.

چون نمیدونم بین شما دوستان خوبم کسی ار فلسفه شکل گیری شب یلدا و جشنی که در این شب گرفته میشه خبر داره یا نه ، خود من هم تا دیروز صبح از این موضوع بی خبر بودم ولی آقای موسوی استاد درس درک عموی هنر و خلاقیت تصویری با توضیحی مختصر و کوتاه که شاید بعضی از بچه های کلاس حتی متوجه اون هم نشدند پنجره ای تازه به روی شب یلدا برای من باز کرد ، تا همیشه به یاد داشته باشم که یلدا چگونه به وجود اومده.

اجداد ما آریایی های که از شمال دریای خزر ( روسیه کنونی ) به فلات ایران مهاجرت کردند ، در طول مسیر خودشون نمادی که به چلیپا شهرت دارد به جای گذاشتند، که نمونه بارز اون رو میتونید در گوردخمه های نقش رستم به وضوح ببینید.

این چلیپا “اسوااستیکا“ نام دارد و نمادی برای خورشید بوده. وجود این نماد در طول مسیر مهاجرت آریایی ها بیانگر این است که خورشید نقش بسیاری در اعتقادات آریایی ها داشته است.

آنها بر این عقیده بودند که خورشید در تمام طول شب با تاریکی مبارزه میکند و پس از پیروزی با نور خود همه جا را روشن میکند. و آخرین شب پاییز و طولانی ترین شب سال شبی است که خورشید بیشترین تلاش را برای پیروزی بر تاریکی ها و شکست شب انجام می دهد، آریایی ها به مناسبت پیروزی خورشید از سالیان دور جشن میگرفتند و رقص و  پایکوبی میکردند.

ما نیز به این سنت احترام میگذاریم و شب آخر پاییز را جشن میگیریم و دور هم جمع میشویم تا از دور هم بودن و شاد بودن لذت ببریم.

پی نوشت : از کیفیت و بدی عکس هم عذر خواهی میکنم ، بسی حول حولکی شد.